| kontakt z redakcją | skład redakcji | adres redakcji | wskazówki dla autorów | opłata za druk | prenumerata | w następnych numerach | archiwum | webmaster | ||||||||
|
||||||||||||||||
|
Tytuł
Autor
Prawidłowa segregacja chromosomów w mitozie i mejozie wymaga obecności kompleksu kohezyjnego chromatyd siostrzanych. Kompleks ten był początkowo zidentyfikowany u drożdży Saccharomyces cerevisiae i na tym organizmie wykonano większość badań dotyczących jego budowy i funkcjonowania. W dalszej kolejności elementy kompleksu zidentyfikowano u innych Eukaryota i stwierdzono, że są one zachowane w trakcie ewolucji i niezbędne do życia. Rdzeń kompleksu składa się z czterech podjednostek (kohezyn): Smc1, Smc3, Scc1/Mcd1 i Irr1/Scc3. Poza białkami tworzącymi rdzeń, do kohezji chromatyd niezbędne są elementy biorące udział w przyłączaniu kohezyn do chromatyny oraz uczestniczące w ustanowieniu i regulacji kohezji. Istnieje kilka modeli budowy i funkcjonowania kompleksu. Najstarszy i najpopularniejszy model pierścieniowy – stopniowo zastępowany jest przez tzw. model kajdanek. Regulacja kohezji jest słabo poznana, zaś najważniejszymi białkami w niej uczestniczącymi są Eco1, Irr1 – STAG2, Pds5 oraz Wap1/Rad61. Kohezja w mejozie przebiega nieco inaczej niż w mitozie i wymaga udziału specyficznych białek Rec8 i Sgo1. Poza udziałem w kohezji chromatyd kohezyny uczestniczą w naprawie DNA, morfogenezie chromosomów i regulacji ekspresji genów. | |||
|
Powrót do:
poprzedniej strony,
strony głównej
|
|||
|
[ skład redakcji | adres redakcji | wskazówki dla autorów | archiwum | w następnych numerach ] © 2010 Postępy Biochemii |
|||